RÇT

şu aralar her yerde "en iyiler" listeleriyle karşılaşıyorum. çoğu oldukça şahsi listeler ve olması gereken de bu zaten. yoksa yemişim rolling stone dergisinin her yere kopyala-yapıştır atılan "en iyi albümler/şarkılar/mallar/zımbırtılar" listelerini. yemişim rakamların konuştuğu sidik yarıştırma endüstrisini. müzik böyle bir şey değil. sanat böyle bir şey değil. mutlak en iyiler olmamalı. herhangi bir mevzuya çizilen mutlak sınırlar, kitleleri sindirir, hayalgücünü köreltir. kendi adıma konuşacak olursam asla derli toplu, yeterli bir albüm ya da şarkı listesi hazırlayabileceğimi sanmıyorum. yıllar geçer, sürekli değişir o liste. onun yerine dağınık notlar almaya yelteneceğim. hemen burada. hemen şimdi. listenin bi kısmı da daha sonra, taksit taksit. şahsi en iyi 100 albüm listem. belki de 50 albüm. belki 666, belki 114, belki 7. bakacağız. başlıyor. beni benden alan ilk grup, ilk göz ağrım: MUSE . eski  hayranlardan sayılabileceğimden haliyle yeni dönem...